آغاز فروپاشی

میدونین؟

به غم دچار چنانم که غم دچار من است...

مامانای دیگه ای که بچه کوچیک دارن بهم میگن خوش بحالت که بچه ت کنارت نیست، درسته نبودنش یه غمه و دلتنگ میشی ولی بچه ها دردسرن و بودنشون هزار تا درده و...

نمیدونم چرا آدما سعی میکنن به جای گفتن جمله درکت میکنیم و میدونیم تحمل این دلتنگی سخته، یه عالمه چرندیات دیگه به هم ببافن که بگن از لحاظ منطقی تو وضعت خوبه و هیچ مشکلی نداری...؟!

حقیقتش اینه که من خودمم میدونم از لحاظ منطقی بهترین تصمیمو گرفتم و اصلا برای همین الان تو این وضعیتم

ولی دلم که این حرفا سرش نمیشه

من هنوزم شدیدا دلتنگم و شدیدا دلتنگم و شدیدا به شما ها که این همه وقت میگذرونین با بچه هاتون حسودیم میشه

من میدونم که میتونستم بهترین مامان دنیا باشم و همیشه کلی وقت میذاشتم برای بازی کردن باهاش ولی الان دیگه از ادامه ی اون تجربه محروم شدم

پ. ن

کاش بفهمن این حرفا به جای دلداری فقط خنجر میشه تو قلبم

یعنی چی که خوش بحالت بچه ت پیشت نیس؟!

در عجبم شماها قبل حرف زدن فکر هم میکنین؟!