حتی یه عالمه گریه هم دوای غصم نیست 

اما فکر کنم دارم خوب پیش میرم

اولین قدم پذیرش درد روبه رو شدن باهاشه

این که بفهمی این دردته... 

و من باهاش دارم رو به رو میشم به جای فرار

پیشرفت خوبیه

دیره ولی بازم خوبه... 

دردناکه

باعث میشه به گریه بیوفتم

ولی فکر کنم یه زخم عفونی برای خوب شدن نیاز داره نیشتر بخوره و کلی چرک وخون ازش بیاد

بذار باهاش رو به شم

درد بکشم

اگه نتیجش خوب شدن این زخم باشه راضی ام... 

پ. ن

ولی بد درد داره

شاید برای همین تا حالا ازش فرار کردم

نمیدونم 

زندگی ادامه داره